Hans van den Berg op vogeltocht met Gijsbert van der Bent, Marc Guyt, Bas van der Burg, Marcel van Weeghel, Arjan van Egmond en René van Rossum.
Hans was een fantastische kerel. Groot in gestalte, en ook in zijn menselijkheid een groot man. Ik leerde hem kennen via mijn vader. Beide heren waren collega's op dezelfde middelbare school. Ik en mijn broer Ben waren geinteresseerd geraakt in het vogelen. Ben was iets ouder dan mij en ging naar de brugklas waar hij lid werd van 'The Birdwatching', het vogelclubje op de vrijdagmiddag, geleid door Hans. Dat wilde ik ook! Ik weet nog goed dat Hans tegen de jochies zei dat ze maar aan Maarten moesten uitleggen dat de auto al vol zat (Geelsnavelduiker, Zwartkeellijster...). Ondertussen stond ik pal voor hem, met een enorme buik ertussen. Ik zal het nooit vergeten, zowel de frustratie, als Hans' medeleven voor de minder bedeelden. Gelukkig mocht ik wel mee met de grotere excursies buiten school om. Volgens mij was het eind 1993, Oostvaardersplassen voor de eerste keer. Dat maakte veel indruk op mij als tienjarig ventje zijnde. Op 10-12-1994, die datum staat in mijn geheugen gegrift, was ik samen met Ben getuigde van de ontdekking van mijn eerste dwaalgast. Hans ontdekte samen met Martijn Verdoes een Kleine Burgemeester. Het beest kwam bij de Brouwersdam, vlak langs onze auto (de skoda) meevliegen. Indrukwekkender nog dan de vogel zelf was het enthousiasme van de meer ervaren vogelaars Martijn en Hans. Ik maakte nu blijkbaar deel uit van een zeer select groepje beste vogelaars van Nederland! Die mafkezen gingen werkelijk helemaal door het lint! Na het zien van Jurassic Park was dit toch wel een nieuw hoogtepunt in mijn onschuldige leventje! Andere tijden waren dat nog. Snel op zoek naar een telefooncel om de melding door te piepen. Toen was Kleine Burrie nog een beoordeelsoort, al hebben we hem nooit ingediend bij CDNA. De Kleine Topper, welke niet eens in mijn vogelboekje stond, bleef die dag helaas uit. Van de excursies herinner ik me goed het enthousiasme van Hans. Met de skoda het strand op, stuurtje omgooien en draaien maar. En natuurlijk vast zitten in de blubber. Dat is wel even wat anders dan met lego spelen! En dan die bulderende lach van die gigantische vent! Hans genoot er zichtbaar van om jonge vogelaars mee te slepen in zijn enthousiasme voor vogels, soortenjagen en twitchen. Een speciaal talent, want velen voor mij zijn er even hard ingetrapt. Arjan van Egmond, Jaap Dijkhuizen (2e Perzische Roodborst!), Casper zuyderduyn (1e Kroonboszanger! 1e Woestijnbraamsluiper!), Martijn Verdoes, Bas van der Burg, Marc Guyt, Rene Klein...noem ze maar op. Dankzij Hans heb ik in mijn beginnersjaren ook enkele mega's kunnen twitchen; 2e Provencaalse Grasmus voor NL en 1e Kleine Topper en 1e Grote Geelpoot (op 1 dag!); allen in 1995. Hans was ook diegene die mij en Ben op de hoogte bracht van de Daurische Kauw datzelfde jaar. In het voorjaar van 1996 hadden we nog een succesvol lang vogelweekend in Breskens. Bas, Casper, Martijn, Ben, Hans, onder begeleiding van mijn vader; op de camping en op de telpost. Toen de Roodstuitzwaluw eindelijk langs kwam knallen zat Hans onderaan de dijk nootjes te eten (en Bas op een campingtoilet, maar dat terzijde). Ook in de jaren erna was Hans van de partij voor een potje Breskens of Oostvaardersplassen met mijn vader als chauffeur. In de nazomer van 1996 mocht ik nog even meegenieten van 'The Birdwatching', en later heb ik ook les gehad van Hans. Als leraar had ik niet zoveel met Hans, omdat ik zelf niet zo schools was aangelegd. Daarbuiten om vond ik het een heerlijke vent. Hij kon op gelijk niveau communiceren met jonge mensen; genieten van humor en vogelen. De afgelopen jaren bleef het om gezondheidsredenen bij de Dutch Birding vogeldag, maar het veldvogelen werd te vermoeiend. Tijdens de DB dagen kon Hans lekker praten met veel oude bekenden, en ikzelf heb toen ook diepzinnige gesprekken met hem kunnen voeren over werkelijk van alles en nog wat. Het was een makkelijke prater, zowel over gekkigheid als over serieuze onderwerpen. Toen ik afgelopen zomer op bezoek ging in het verzorgingstehuis was het praten niet meer zo makkelijk. Ook het enthousiasme was recht evenredig met zijn fysieke omvang afgenomen. Hans was er nog wel goed bij, en zoals altijd een goede luisteraar! Ook was zijn gevoel voor humor hier en daar nog prachtig merkbaar. Vanuit een ziektebed nam hij Slechtvalk waar; de vogels bleven sowieso altijd bij hem. Ik ben blij dat ik Hans in zijn laatste week nog heb gesproken, en dat ik hem heb laten weten hoe dankbaar ik hem ben voor de tot stand koming van mijn passie. En hoe gezellig het was...
Maarten Wielstra
Hans van den Berg begin jaren negentig genietend na een dag vogelen op Texel, met Casper Zuyderduyn, Gijsbert van der Bent en Paul Haringman.
32187 views
Reacties:
![]() |
Een bericht van Casper Zuyderduyn is hier te lezen |
![]() |
Na Hans ter Haar en Oane Tol is er nu weer een vogelaar heengegaan waar je ALTIJD een praatje mee maakte als je 'm zag. Sterkte met dit verlies! |
![]() |
Geweldige foto bovenaan het stukje! Net een cover van een hele slechte film. Maar dan wel een in het genre 'New Kids'. Kei hard lachen dus! Precies zoals ik me onze vogeltripjes herinner. Kei hard lachen! Zoals Maarten al aangaf een inspirator voor vele vogelaars/twitchers in de dop. Hans, bedankt! |
![]() |
Klik hier voor een DB-Actueel waarin Hans' rol in het Kattukse vogels kijken onderstreept wordt. |
![]() |
Rudy zijn bericht slaat de spijker op z'n kop. Het was een genoegen om wat tijd met Hans te delen, erg fijne vent! |
![]() |
Ik vergeet nooit meer die trip naar Terschelling en dat we in de huisjes 'de gorzen' zaten in Oosterend.... er was altijd wel wat te beleven met Hans, lachen, gieren brullen ! Maar het goed neergezette stuk van Maarten Wielstra deed mij wel wat... Hans bedankt voor het groot maken van de Katwijkse vogelclub ! |
![]() |
Hoe belangrijk een leraar op de middelbare school kan zijn voor het stimuleren van de liefde voor de natuur! Als ik die stukjes lees krijg ik ook een brok in de keel. En spijt het me dat het contact na de jaren negentig zo incidenteel is geweest. De Grote Vriendelijke Reus is niet meer. |
![]() |
"Gelegenheid tot condoleren en afscheid nemen is er op donderdag 8 december van 18.30 to 19.15 uur, bij uitvaartcentrum J. Henning aan de Bautersemstraat 1, 2518 PC Den Haag. De vergadering voorafgaand aan de begrafenis zal plaatshebben in de aula van begraafplaats Oud-Rijswijk, Sir Winston Churchilllaan 233, Rijswijk op 9 december 2011 om 14.00 uur D.V. ~Geen bloemen~" |
![]() |
Met Hans heb ik mooie tijden meegemaakt. Een groot man met een groot geloof en grote passie voor de natuur. Als ik aan Hans denk, dan zie ik zijn rode Skoda, denk aan het Pieter Groen College met zijn natuurclub op vrijdagmiddag. De Kleine Bonte Specht in de Zuidduinen weet ik nog als de dag van gisteren, evenals de vele tripjes naar ‘zijn Horsten’ in Wassenaar, de Veluwe (waarbij we ook als 13/14-jarige jongens opeens tussen de jonge Wilde Zwijnen terecht kwamen), Texel, te veel om op te noemen. Ik blijf Hans altijd dankbaar voor deze onvergetelijke ervaringen! |
![]() |
zoals Maarten treffend schrijft is Hans zeer belangrijk geweest voor een groot aantal schoffies, waaronder ik. De Kleine Bonte Specht staat mij ook nog bij, en ik heb de vogel nog geeneens gezien! Ik kon niet want het was Sinterklaasmiddag en dacht dat de natuurclub niet doorging, de maandag daarop hoorde ik van de Kleine Bonte, potverdorrie wat was ik jaloers! Die wilde ik ook zien! En Arjan van Egmond was wel geweest en dat terwijl zijn moeder jarig was! Heeft diepe indruk achtergelaten op een 13-jarig ventje Legio zijn de avonturen die we naschools en op vogeltochten in het weekend beleven. Sommige zaten suf huiswerk te maken en wij gingen even naar de Flevopolder, wat voelde wij ons speciaal! De voorliefde voor zwerven zat er al vroeg in. Zeldzaam hard gelachen in die tijd; scheuren op de Veluwe midden in de nacht en aangehouden om 3 uur 's nachts door gewapende veldpolitie, kofferbak open om te kijken of we geen dode reeén achterin hadden liggen. Wekelijks de verhalen over de Baron en de Fuut aanhoren, pogoën achterin de auto op Greenday als Bas bd Burg in het midden zat waarbij we meer dan eens de auto zo uit balans brachten dat de auto bijna de bocht uit vloog, allerlei onderdelen de verwoestbare Skoda demonteren en dan onder het rijden vragen of dat normaal was, Rene Klein die je tot wanhoop kon drijven door soms 14 uur nonstop te praten... Wat ik van Hans vooral geleerd heb is dat vogels kijken vooral genieten, en zoveel plezier eraan beleven, is. Vandaar wellicht mijn antipathie tegen determinatieartikelen over vage meeuwen en dan speciek over de tekening van P9 en P10 - who cares, het ging Hans om de hele vogel. Vandaar ook dat er zoveel jonge schoffies zijn blijven vogels kijken, onze mentor heeft die les ons vroeg bijgebracht; genieten, en niet met mate, maar voor de volle 200%! Helaas heeft Hans er zelf te kort van kunnen genieten. Rust zacht ouwe reus! En bedankt! @Maarten, bedankt voor je mooie stuk proza! |
![]() |
Hey Marc, inderdaad goeie ouwe tijd! En zo herkenbaar allemaal wat je schrijft. Dat pogoën op de achterbank, man vaak kwam ik dan thuis onder de blauwe plekken. En als ik dan niet in het midden zat, moest ik achter Hans zitten als magerste van ons allemaal (zou je nu ook niet meer zeggen haha). De ruzies onderling tussen ons jochies als er weer eens meer vogelaars-in-spe meewilden dan beschikbare plekken in de auto (zo duurde het voor mij persoonlijk erg lang voordat ik dan eindelijk die Korhoen had, iedere keer weer kon ik niet mee omdat de auto weer vol zat). En Hans dan iedere keer weer de boel sussen met de opmerking dat het allemaal goed gaat komen. Crossen op het autostrand van Voorne en dan de handrem aantrekken. Toen we wat ouder waren flink sigaren roken in de auto en dan zo lang mogelijk de ramen dichthouden. GEWELDIG die lang vervlogen herinneringen! Hans, bedankt voor de stimulatie en alle goede herinneringen, rust zacht! |
![]() |
Heel mooi stukje Maarten! Ondanks dat ik niet zo fanatieke spotter/twitcher ben als de rest van jullie, heb ik ook een aantal mooie herinneringen aan die tijd en aan Hans. O.a. een trip naar Oostervaardersplassen en Zeeland waarbij ik ook het 'geluk' had om achter Hans in de auto te zitten terwijl hij af en toe flink het pedaal wist in te drukken, een kermisattractie op zich.... En ook al kende ik hem niet zo heel goed, toch wil ik Hans bedanken voor die mooie tijd. Sterkte allemaal met dit verlies. Groet ps. Maarten, volgens mij was jij juist de Maarten die altijd de hoogste cijfers voor zijn neus kreeg geschoven.....haha |
Gewijzigd op: 2011-12-07 15:25:37 |